De jubileumuitzending is inmiddels al weer een paar weken achter de rug en geschiedenis, maar ik kwam vandaag pas bij Mannetje de column tegen die Sjaak Bral die nacht voorlas.
Ik mailde even met Sjaak om toestemming te vragen die column ook hier te plaatsen.
Een paar jaar geleden mailde ik wel vaker met hem, het ging dan vaak over drank en ook nu mailde hij me direct terug over drank. Mocht u deze Hagenees nou ooit een cadeautje willen geven, hij houdt van Islay Whisky en Bourgogne, .:-)
O ja, we hadden het natuurlijk over de column!:
25 jaar Avro's Nachtdienst
De nacht. De nacht is het mooiste deel van de dag.
De dag kent dagelijkse beslommeringen. De was die uit de droger moet, de kinderen van school. Het huis aan kant, werk dat moet worden gedaan.
Maar ik heb nog nooit gehoord van nachtelijke beslommeringen.
De nacht geeft rust en bezinning. De nacht brengt ons dichter bij wie we zijn, toont ons ons ware karakter.
Want karakter is….wat je bent in het donker.
Het beste gezelschap in de nacht is de radio.
Natuurlijk, een warm lijf om tegenaan te kruipen is ook lekker. Maar daar steek je niet zoveel van op. En de radio snurkt niet en laat geen winden, da's ook een groot voordeel. De beste radio wordt 's nachts gemaakt. Overdag is de ether dichtgeslibt met formats, zenderprofielen, opgefokte presentatoren, programma's die worden bedacht door mensen met de creativiteit van een kopieerapparaat.
Nee, dan de nacht. Dan komen de echte radiomakers tevoorschijn. Zoals de mensen van Avro's Nachtdienst. Al 25 jaar lang mijn rots in de branding van de vrije zaterdagnacht.
Wie, zoals ik, in het weekend altijd laat thuiskomt, nog stijf van de adrenaline van een theateroptreden, kan en wil niet meteen slapen.
Dan is daar het goede glas whisky, een blokkie kaas, de rust van de nacht,– en Avro's Nachtdienst.
Een vreugdevuur van vragen. Een oase van observaties, een bron van levensgeluk – ja, puur levensgeluk.
Een kleurrijke tuin van verhalen, waarin wij als luisteraars mogen ronddwalen. Dit alles onder begeleiding van onze geestige en gevatte gids, Martijn, ja - ónze Martijn. En natuurlijk de muziekkeuze van Peter Belt, altijd spitsvondig en nooit voor de hand liggend. Als luisteraar probeer ik altijd om bij een vraag alvast een toepasselijk liedje te verzinnen, maar Peter weet het altijd beter.
De vragen, natuurlijk, van die vragen waarvan je denkt: verrek, dat is waar ook, hoe zit dat eigenlijk? Zoals: Hoe lang duurt een ogenblikje?
Vragen die een mens kunnen verrassen en verblijden - of soms in een diepe existentiele crisis doen belanden.
Ieder mens worstelt met vragen. We twijfelen, allemaal. En dat is maar goed ook, want wie niet twijfelt, is niet intelligent.
En als je denkt dat je alles weet - dan heb je nog een hoop te leren.
Ook ik worstel met de vragen des levens. Zoals: waarom noemen we de Was eigenlijk de was? Het IS er toch altijd? Je kan het beter de IS noemen.
Of: Als het niet de bedoeling is dat wij dieren eten – waarom zijn ze dan van vlees gemaakt?
Of: Als je omhoog gaat in een gebouw - waarom heet dat dan een verdieping?
De eerste uren van Avro's Nachtdienst zijn een lust voor het oor, en een verrijking van de ziel. Maar om 5 uur, als de vragen terzijde worden geschoven, en de actuele stelling wordt geponeerd….dan begint het knikkebollen.
Ik neem mij voor om te blijven luisteren, maar de geest dwaalt af, de schemer daalt neer in mijn kop, mijn bewustzijn raakt beneveld door de onafwendbare krachten van het onbewuste. Ik zink, almaar dieper - met de nachtdienst als geruststellend geluid, in een diepe slaap. Om vervolgens te worden gewekt door de vroege vogels.
Luisteraars, u weet net zo goed als ik, dat het leven bestaat - uit een paar mooie momenten. De rest is schade beperken.
Laat Avro's Nachtdienst nooit verdwijnen van de radio. Als ik al iets heb geleerd in het leven, dan is het wel: Wat goed is, moet je nooit weggooien De Nachtdienst is geen groot, bombastisch programma. Maar wie in het klein opereert, flirt met het heelal.
Hier komen mensen samen om andere mensen te helpen. Maar is dat niet waarvoor wij zijn bedoeld, om elkaar te steunen in de tijdelijke treurnis die Leven heet?
'Als ieder mens een ander mens helpt zijn we allemaal gelukkig', zei de onvolprezen Wim Kan ooit, 'tenzij we met een oneven aantal zijn'. Daar waar kleine mensen, op kleine plaatsen, kleine dingen doen – daar verander je de wereld.
Ik wens ons allen nog vele, vele jaren luisterplezier.
3 maal Hoera voor Avro's nachtdienst: Hoera! Hoera! Hoera!
Reacties