Hoe gaat het nu met Barbara Elbert?

Beste allemaal,

Hierbij wederom een update aangaande my way back to a (hopefully) full recovery.

8 Februari jl. mocht ik eindelijk naar huis. Nadat de huisarts de laatste hechtingen had verwijderd begon de wond aan de voorzijde van m'n been te ontsteken. Ondanks de extra anti biotica voelde ik me goed en voorzag ik, toen ik op 17 februari de voorgaande update stuurde, geen beren op de weg.

Woensdag
Maar helaas bleek mijn optimisme ongegrond. De ontsteking ging niet over. Na diverse consulten bij huisartsen en artsen in het ziekenhuis kreeg pas ik op woensdag 27 februari te horen dat het e.e.a. ondertussen dermate ernstig was dat er actie op moest worden ondernomen. De arts in het ziekenhuis in Hengelo wou de behandeling overnemen, maar we kregen hiervoor geen toestemming van het behandelend team van het ziekenhuis in Amsterdam. Dit aangezien zij mijn kniebreuk te ernstig vonden en van mening waren dat het ziekenhuis in Hengelo niet de expertise (lees: geen trauma centrum) in huis hadden om dit goed te kunnen behandelen. Ik had op donderdagochtend nog een afspraak staan met de chirurg in Amsterdam, dus het leek me dat 'het probleem' qua behandeling hiermee opgelost was.

Donderdag
How wrong was I? Die woensdagmiddag werd ik ziek.. Echt ziek! Hoge koorts (+42 graden) en niets meer kunnen binnenhouden.. Donderdagochtend was ik dan ook totaal uitgeput en ik kon het niet opbrengen om met m'n moeder 2 uur in de auto te zitten. Zij heeft de huisarts gebeld die vervolgens aan huis kwam. Hij heeft direct de ambulance gebeld om mij naar het ziekenhuis in Hengelo te vervoeren. Na diverse onderzoeken daar hebben ze besloten mij met de ambulance naar Amsterdam te brengen. Hier zat ik natuurlijk niet op te wachten.. Ik was toch bezig met m'n herstel? Ik zou het weekend inderdaad terug naar Amsterdam, maar terug naar m'n eigen huis, weer de draad van m'n leven oppakken, niet naar het ziekenhuis! Maargoed, ik was al zo verzwakt dat ik amper m'n arm kon bewegen, so no choise left .

Vrijdag
In het ziekenhuis hebben ze mij, via een infuus, direct een cocktail van anti biotica toegediend. Gezien mijn symptomen dachten ze in eerste instantie aan een darm infectie. Ik weet nog dat ik het vreemd vond dat ik al het verplegend personeel opeens met halve overals aan en met mondkapjes zag lopen. De Bijlmer associatie was dan ook snel gelegd Dacht ik nog dat het was om mij tegen verdere infectie te beschermen, blijkt het achteraf gezien voor hun eigen bescherming te zijn geweest omdat een dergelijke infectie blijkbaar zeer besmettelijk is.
Gedurende de dag was het een drukte van belang rond m'n bed en blijkbaar was de situatie dermate ernstig dat ik verplaatst werd naar de intensive care. De doktoren waren er, geloof ik, nog niet helemaal uit, maar ze begonnen nu toch ook ernstig mee rekening te houden dat het toch de wond infectie was waardoor ik langzaam werd veriftigd. Ik ben die avond alsnog met spoed geopereerd waarbij ze al het Ikea bouwpakket (2 platen, 15 schroeven) uit m'n been gehaald hebben.

I.C.
Ik heb het allemaal half mee gemaakt; ik was te verzwakt. Maagzonde, beademing, 4 infusen, hallucinaties van alle dope.. Leuk is anders. Maar gedurende het weekend begon de behandeling eindelijk effect te hebben en gelukkig herstelde ik wonder boven wonder snel. Na het weekend mocht ik al naar de medium care en na 2 dagen mocht ik door naar een normale afdeling.

Hetgeen mij van dit alles het meest heeft aangegrepen is het feit dat mijn moeder mij een paar dagen later vertelde dat ze, toen ik op de I.C. lag, bij de arts moest komen en de mededeling kreeg dat ze er rekening mee moest houden dat ik het misschien niet zou halen.. Fysieke pijn is niet leuk (understatement), maar daar weer je jezelf op een bepaalde manier toch tegen omdat het alleen jezelf aan gaat, maar dit.. Dit brak mijn hart.

Herstel
Na 2,5 week aan het infuus te hebben gelegen, werd ik eindelijk van dit euvel verlost. Het volgende probleem was dat ik door de infectie nu een 'gat' in mijn been heb (mocht je je ooit af hebben gevraagd hoe een bot er echt uitziet kom dan langs *ahum*) dat te groot is om op een normale manier te herstellen. Ze hebben een week lang een pomp op de wond bevestigd met als doel de wond schoon te maken en de groei van weefsel te stimuleren, maar dit was helaas zonder effect. Na overleg tussen de diverse artsen is nu besloten een gedeelte van mijn kuitspier naar de open wond te transplanteren om het bot te bedekken en vervolgens een stukje huid van mijn bovenbeen hier overheen te transplanteren, zodat de wond weer dicht is. Als ik hebt goed heb begrepen duurt het ca. 5 dagen voordat ze kunnen zien of het lichaam het e.e.a. accepteert of afstoot.

Vandaag
Ben ik weer lekker bij m'n moeder. Afgelopen woensdag heeft ze me uit het ziekenhuis opgehaald en morgen brengt ze me weer terug, aangezien de transplantatie voor a.s. dinsdag gepland staat. Ondanks alles probeer ik gewoon positief te blijven; mocht het allemaal niet lukken (na al deze tegenslagen wordt je helaas toch wat voorzichtiger )) dan heb ik hier de reserve rollator van mijn oma al klaar staan om te pimpen; Lowlands here I come!

Rest mij jullie wederom te bedanken voor alle support; doet me goed! Hopelijk kan ik de volgende keer een update versturen met louter goed nieuws.. Ik ga ervoor!!

Prettige paashaas en veel liefs,
BarB

Comments

[Geplaatst door: Petra]

Lieve Barbara, heel veel sterkte en kracht en energie!

[Geplaatst door: Jeanet]

Barbara, je bent een sterke meid en je komt er best weer bovenop. Mededelingen aan het thuisfront zijn het ergste wat er kan gebeuren, maar net als bij mij, bewijs jij het tegendeel van die mededelingen, ik weet het zeker. Ook jij wilt niemand verdriet doen dus je onderbewustzijn knokt ervoor om dat ook niet te laten gebeuren. Het duurt allemaal wel even maar het komt allemaal weer goed. Jouw moed en zelfvertrouwen zijn je kracht. Sterkte he

[Geplaatst door: Sanders]

Sanders gooit het nieuw geboren ijsbeertje toe aan BarB,zo zwem jij straks ook weer,sterkte Barbara

[Geplaatst door: E.huijbregts]

Barbara héél véél sterkte en beterschap

toegewenst.

Els

[Geplaatst door: frodien]

Lieve Barbara,

Wat heftig allemaal weer zeg...

Ik wens je alle sterkte van de wereld toe en een snel herstel...

Liefs Frodien

[Geplaatst door: Richard]

Wat een spannend verhaal. Ik hoop van ganze harte dat het op dit moment stukken beter met je gaat.

Groetjes, beterschap en succes.

Houdoe,
Richard (a.k.a. Rico)

PS: Nog bedankt voor die groetjes via @-men, dat was totaal onverwacht en zeker plezierig.