‘ROSDORFF + AVRO = ASOCIAAL’
Met grote zwarte
letters staat het op een witte briefkaart. Het bleef – zacht uitgedrukt
– niet onopgemerkt.
De oeroude formule van Nachtdienst
is veranderd. Of ik gek geworden was, daar bij de Avro, om zo’n
succesvol
programma “ om zeep te helpen”. Zakken vol boze brieven kreeg ik. Een
meneer
met te veel vrije tijd maakte zelfs een internetfilmpje met mijn
persoon in de
hoofdrol. Strekking: ik heb geen respect voor de luisteraar.
Wat we gedaan hebben, is inderdaad nogal gewaagd. Nachtdienst
was altijd het programma waarin luisteraars vragen konden stellen en
andere
luisteraars belden dan om die vragen te beantwoorden. Dat is dus nu
niet meer
zo. Nu staan persoonlijke verhalen van mensen centraal. De luisteraars
met hun
belevenissen, hun ervaringen. We hebben het over van alles gehad,
inmiddels.
Over angsten en de liefde maar ook over drugs en zelfmoord. Heftige
onderwerpen
en bijzondere verhalen kwamen er voorbij. Waardevolle radio. Dat vind
ik ervan.
Maar niet iedereen was dus enthousiast. Voor mij is het ook nog elke
week
zoeken, proberen. Daarbij is het ook wennen aan iets wat voor mij nieuw
is :
harde persoonlijke kritiek.Maar in de uitzendingen van Nachtdienst
worden critici niet geweerd. Kritiek helpt om het programma beter te
maken. Het
is heel bijzonder om te merken dat nachtdienst voor zoveel
mensen zo belangrijk
is dat ze me maar blijven schrijven.
Gisteren nog schreef iemand me
dit: “ ik
vind de nieuwe Nachtdienst erg leuk ! Ik verheug me elke week
weer om je
stem te horen…” Kritiek mag dan wel helpen, maar dit soort dingen lees
ik toch
liever.
Met dank aan Suzie die deze column mailde om hier te publiceren (en ze heeft hem helemaal overgetikt!).
Update: Scan van originele column
met dank aan Dolphin






Laatste reacties