"Van de Vader van Tinus"

Het was  de titel van een mail die ik gisteravond ontving.
Het is alweer een jaar geleden dat we Tinus naar zijn laatste rustplaats brachten.
Tinus waarvan zijn familie dacht dat hij geen vrienden had, maar waar wel 13 vrienden op zijn begrafenis verschenen. 13 mensen die deel uitmaakten van een internetcommunity die al jaren bestond en die er eigenlijk helemaal niet zo vreemd uitzagen. Internetters en chatters waren toch wereldvreemde nerds en zeker geen sociale wezens?
Een tijdje geleden opende ik samen met mijn jongste zoon een Gmailbox die ik ooit voor hem aanmaakte toen hij nog niet zover was dat hij wou mailen. Er zat één ongeopende mail in die mailbox van 2 jaar geleden. Het was een mail van Tinus met een felicitatie voor Merijns verjaardag MET een wielrenfoto waar hij de felicitatie in geplakt had. "Mama die foto wil ik op mijn taart" riep Merijn gelijk uit en dat gaan we ook regelen.
Het radioprogramma wat ten grondslag lag aan die hechte community is inmiddels ter ziele, ook al probeert de AVRO krampachtig vol te houden dat hun keuzes zo succesvol en vernieuwend zijn. Het zal wel, in mijn ogen is het allerbeste nachtradioprogramma ooit gedegradeerd tot korrelatieradio.
Voor de chatvrienden van Tinus op verzoek van "Papa Tinus" hieronder de mail. Mocht iemand de behoefte hebben hem te mailen, mail me dan even voor zijn mailadres.

Aanstaande vrijdag 12 September is het alweer een jaar geleden dat Tinus ( Martijn ) onverwacht
overleed.
Voor mij is het geen gemakkelijk jaar geweest. Hij was en is nog steeds in mijn gedachten.
De pijn over het verlies is niet meer zo scherp. Het heeft zich diep naar binnen verplaatst.
Ik mis Tinus nog iedere dag.
Het gemis en het verdriet worden verzacht door de wetenschap dat zijn chatvrienden ook zijn echte vrienden waren en nog steeds zijn. Dit heeft mij enorm geholpen dit verlies te kunnen dragen.
Ik zal jullie hiervoor altijd dankbaar blijven.
Wegens een computercrash ben ik veel adressen kwijt geraakt. Wil degene die ik dit bericht toestuur dit aan de anderen doorgeven .
Met veel warme groeten aan jullie.
Pim

Het was  de titel van een mail die ik gisteravond ontving.
Het is alweer een jaar geleden dat we Tinus naar zijn laatste rustplaats brachten.
Tinus waarvan zijn familie dacht dat hij geen vrienden had, maar waar wel 13 vrienden op zijn begrafenis verschenen. 13 mensen die deel uitmaakten van een internetcommunity die al jaren bestond en die er eigenlijk helemaal niet zo vreemd uitzagen. Internetters en chatters waren toch wereldvreemde nerds en zeker geen sociale wezens?
Een tijdje geleden opende ik samen met mijn jongste zoon een Gmailbox die ik ooit voor hem aanmaakte toen hij nog niet zover was dat hij wou mailen. Er zat één ongeopende mail in die mailbox van 2 jaar geleden. Het was een mail van Tinus met een felicitatie voor Merijns verjaardag MET een wielrenfoto waar hij de felicitatie in geplakt had. "Mama die foto wil ik op mijn taart" riep Merijn gelijk uit en dat gaan we ook regelen.
Het radioprogramma wat ten grondslag lag aan die hechte community is inmiddels ter ziele, ook al probeert de AVRO krampachtig vol te houden dat hun keuzes zo succesvol en vernieuwend zijn. Het zal wel, in mijn ogen is het allerbeste nachtradioprogramma ooit gedegradeerd tot korrelatieradio.
Voor de chatvrienden van Tinus op verzoek van "Papa Tinus" hieronder de mail. Mocht iemand de behoefte hebben hem te mailen, mail me dan even voor zijn mailadres.